" Bebeğim, canım, birtanem benim öyle üzgünümki senin için; haftalardır çektiğin acılar,taşıdığın stresler, canım nasıl alabilirm acılarını öyle çaresizim ki...
Sen bağırıyorsun ben susuyorum; ağlama bile diyemiyorum, nasıl diyebilirim ki, biliyorum ki sen aslında çok güçlü bir çocuksun hani dedinya " ağlamak zorundayım çünkü karnım çok ağırıyor" evet bebeğim karnın çok ağırıyor ve sen elinden gelen gayreti gösteriyorsun.
Doktorlar ah doktorlar neler yaptılar bebğim sana şimdi tekrar ameliyata alacaklarmış, başım nasıl ağırıyor biliyormusun sıkıntıdan üzüntüden, acaba bu ameliyat çözüm olacak mı acıların için.
Canım bebeğim benim 3 sene önce annene yazardım yaşadıklarımızı bir gün iyileşeceksin ve beraber okuyacağız derdim, bebeğim sen lütfen iyileş lütfen annen gibi pes etme, o pes etti ama cok şeye dayandı bebeğim o senin acına dayanamadı.
Yavrum benim gecen gün ağlarken "neden ben" dedin; ne düşündüm biliyormusun büyüyor dedim artık sorgulamaya başladı , ama bebeğim "neden ben" sorusunun cevabı yok ki... Bilmiyorum bizim var olmamızın sebebi Allah, onun taktiri bebeğim elimizden birşey gelmez hayırlısını dilemekten başka.
Şuan ne yapıyorsun ağlıyormusun , ameliyata gideceğini biliyormuşsun sen ne kadar güçlü bir çocuksuın bebeğim tıplı annen gibisin,onun gibisin zaten öyle çok benziyorsun ki ona. onun gibi meraklı,güçlü metanetlisin bu yaşına rağmen. Anenle çok kaldım hastanede hep seni özlerdi hep seni konuşurdu hatta birgün doktoruna ağlayarak "benim 5 yaşında oğlum var 3,5 yaşındaydı onu bıraktığımda tam anneye ihtiyacı olduğu zamanda ben yoktum"... hep seni düşünürdü bebeğim hep seni.
Anneni çok özledin ama bunu bile söylemiyorsun nasıl güçlüsün sen bunu atlatacaksın bebeğim ve 20 yaşına geldiğinde hiç birşey hatırlamayacaksın, Allahtan dileğim bu senin için bundan böyle. hayat hep güzel olsun bunu hakediyorsun."
İşte bu mektuptaki çocuk sayesinde kurulan bir site: www.kanserblog.com
Sevgili arkadaşım Özlem' in kendi yaşadığı deneyimlerden yola çıkarak benzer durumdaki kişilere yardım etmek amacıyla kurduğu bir site...
Şu an katılım çok az, henüz çok fazla duyulup yayılmadı.
Biliyorsunuz ki özellikle de bu hastalıkta moral ve destek çok önemli; bu nedenle bu ve benzeri dayanışma/bilgilenme sitelerinin faydasına yürekten inanıyorum.
Siz de tıklayın, tanıdıklarınıza duyurun...
